Oczepiny zwane inaczej przebabinami, czepieniem, czepinami to dawny obrzęd słowiański, podczas którego panna młoda symbolicznie przechodziła ze stanu panieńskiego w zamężny. Nazwa oczepiny pochodzi od czepca czyli dawniej nakrycia głowy, jakie nosiły mężatki w miejsce panieńskiego wianka.
Oczepiny odbywały się o północy, kiedy to Pannę Młodą prowadzono do bocznej izby, śpiewając przy tym pieśń . Potem druhny zdejmowały z głowy Panny Młodej wianek, ścinano jej warkocz lub skracano włosy, a starsze zamężne kobiety nakładały czepiec. Czepiec weselny, z białego płótna, misternie haftowany, był zazwyczaj podarunkiem od matki chrzestnej. Brat Panny Młodej lub najstarszy drużba wręczał go starościnie. Umieszczony na głowie, naznaczony znakiem krzyża, stawał się symbolem małżeństwa.
Oczepinom towarzyszyły różne zwyczaje: panna młoda "na niby" zrzucała i deptała czepek, czasem któryś z drużbów zamiast czepka wkładał jej na głowę męski kapelusz, uciekała dookoła stołu przed mężatkami chcącymi ją oczepić, broniła się przed oczepinami sama lub "pomagali" jej żonaci mężczyźni.
Obecnie, również o godzinie dwunastej odbywają się konkursy i zabawy związane z oczepinami. Panna Młoda siada pośrodku z zawiązanymi oczami, a wokół niej tańczą wszystkie niezamężne panny. Mają one za zadanie złapać welon Panny Młodej. Potem tak samo kawalerowie, którzy łapią muchę lub krawat. Panuje przesąd, że złapanie welonu i krawata wróży szybkie zamążpójście. Oczepinom mogą towarzyszyć inne konkursy i zabawy zorganizowane dla gości weselnych.